Sław, języku, tajemnicę Ciała i najdroższej Krwi : Pange, lingua, gloriosi corporis mysterium

Hymn pochodzi z XIII wieku. Używany w Nieszporach na Uroczystość Bożego Ciała i w Wielki Czwartek podczas przeniesienia najświętszego Sakramentu do kaplicy adroracji. 

Papież Urban IV polecił św. Tomaszowi z Akwinu opracowanie tekstów liturgicznych na odradzającą się uroczystość Bożego Ciała. Hymn ten inspirowany jest starożytnym hymnem łacińskim "Pange, lingua, gloriosi proelium certaminis" (Sław, języku, bój chwalebny, dzieje walki niezrównanej), śpiewanym w liturgii godzin w Wielkim Tygodniu oraz w Wielki Piątek podczas adoracji krzyża. 

Pange, lingua, gloriosi corporis mysterium,

sanguinisque pretiosi, quem in mundi pretium

fructus ventris generosi rex effudit gentium.

Sław, języku, tajemnicę Jego chwalebnego ciała i drogocennej krwi, którą Król narodów, owoc hojnego łona, przelał za cenę świata.

Nobis datus, nobis natus ex intacta Virgine,

et in mundo conversatus, sparso verbi semine,

sui moras incolatus miro clausit ordine.

Został nam dany, narodził się nam z nieskalanej Dziewicy, a żyjąc w świecie, rozsiewając nasienie Słowa, zamknął swoje mieszkanie w cudownym porządku.

In supremae nocte coenae recumbens cum fratribus,

observata lege plene cibis in legalibus,

cibum turbae duodenae se dat suis manibus.

W noc Ostatniej Wieczerzy, siedząc wraz ze swoimi braćmi, w pełni przestrzegając prawa dotyczącego dozwolonych pokarmów, własnymi rękami rozdzielił pokarm dla Dwunastu.

Verbum caro panem verum verbo carnem efficit,

fitque sanguis Christi merum; et si sensus deficit,

ad firmandum cor sincerum sola fides sufficit.

Słowo wcielone słowem zmienia prawdziwy chleb w swoje Ciało, i pojawia się Krew Chrystusa; a jeśli zmysły zawodzą, sama wiara wystarczy, aby wzmocnić szczere serce.

Tantum ergo sacramentum veneremur cernui,

et antiquum documentum novo cedat ritui,

præstet fides supplementum sensuum defectui.

Dlatego też oddajmy cześć sakramentowi, który oglądamy, i niech starożytny nakaz ustąpi miejsca nowemu obrzędowi, a wiara niech uzupełni braki zmysłów.

Genitori Genitoque, laus et iubilatio,

salus, honor, virtus quoque sit et benedictio.

Procedenti ab utroque compar sit laudatio.

Rodzicowi i Zrodzonemu niech będzie chwała i radość, zdrowie, cześć, cnota i błogosławieństwo. Temu, który pochodzi od Obu, niech będzie równa chwała.

Tłumaczenie używane w liturgii łacińskiej

Sław języku tajemnicę Ciała i najdroższej Krwi,

którą jako Łask Krynicę wylał w czasie ziemskich dni,

Ten, co Matkę miał Dziewicę, Król narodów godzien czci.

Z Panny czystej narodzony, posłan zbawić ludzki ród,

gdy po świecie na wsze strony ziarno słowa rzucił w lud,

wtedy cudem niezgłębionym zamknął Swej pielgrzymki trud.

W noc ostatnią, przy Wieczerzy, z tymi, których braćmi zwał,

pełniąc wszystko jak należy, czego przepis prawny chciał,

sam Dwunastu się powierzył, i za pokarm z Rąk Swych dał.

Słowem, więc Wcielone Słowo chleb zamienia w Ciało Swe,

wino Krwią jest Chrystusową, darmo wzrok to widzieć chce.

Tylko wiara Bożą mową pewność o tym w serca śle.

Przed tak wielkim Sakramentem upadajmy wszyscy wraz,

niech przed Nowym Testamentem starych praw ustąpi czas.

Co dla zmysłów niepojęte, niech dopełni wiara w nas.

Bogu Ojcu i Synowi hołd po wszystkie nieśmy dni.

Niech podaje wiek wiekowi hymn triumfu, dzięki, czci,

a równemu Im Duchowi niechaj wieczna chwała brzmi.