Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają | 4. Niedziela Wielkanocna rok A

ANTYFONA NA WEJŚCIE Ps 33(32), 5-6

Ziemia jest pełna łaski Pana, przez Jego słowo powstały niebiosa. Alleluja. 

KOLEKTA

Wszechmogący, wieczny Boże, prowadź nas do niebieskich radości,
niech pokorny lud dojdzie do Ciebie, podążając za zwycięskim Pasterzem. 

Oczywiście, że jestem człowiekiem, dzieckiem Bożym, nie owcą. Trzoda to metafora, usynowienie to rzeczywistość. A jednak wyobrażenie zielonych pastwisk i czystych strumieni koi i orzeźwia. Może więc nie jestem aż tak różna od owcy, jak mi się wydaje.

Trzeba tu przypomnieć proroctwo Ezechiela, gdzie Pan ubolewa, że wśród pasterzy Izraela nie ma takiego, który by się troszczył o ukochany lud i szukał zagubionych (Ez 34, 6), a jedynie tacy, którzy dbają tylko o siebie. Wobec tego postanawia, że sam będzie pasł swoje owce oraz że ustanowi pasterzem swojego sługę - Dawida. Jest to zapowiedź Mesjasza, władcy z rodu królewskiego. On przyniesie ludowi pokój i obfitość. W Psalmie 23 obrazy pastwiska i królowania przenikają się. 

PIERWSZE CZYTANIE: Dz 2, 14a. 36-41

W dniu Pięćdziesiątnicy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem:

«Niech cały dom Izraela wie z niewzruszoną pewnością, że tego Jezusa, którego ukrzyżowaliście, uczynił Bóg i Panem, i Mesjaszem».

Gdy to usłyszeli, przejęli się do głębi serca: «Cóż mamy czynić, bracia?» – zapytali Piotra i pozostałych apostołów. «Nawróćcie się – powiedział do nich Piotr – i niech każdy z was przyjmie chrzest w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów waszych, a otrzymacie w darze Ducha Świętego. Bo dla was jest obietnica i dla dzieci waszych, i dla wszystkich, którzy są daleko, a których Pan, Bóg nasz, powoła».

W wielu też innych słowach dawał świadectwo i napominał: «Ratujcie się spośród tego przewrotnego pokolenia!»

Ci więc, którzy przyjęli jego naukę, zostali ochrzczeni. I przyłączyło się owego dnia około trzech tysięcy dusz.

PSALM RESPONSORYJNY Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 1b)

Refren: Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego.

Pan jest moim pasterzem,
niczego mi nie braknie,
pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć,
orzeźwia moją duszę.

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach
przez wzgląd na swoją chwałę.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę,
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną.
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

Co to znaczy, że kij i laska mnie pocieszają? To brzmi jak ironia. Rzecz w tym, że kij pasterza służył do walki z drapieżnikami. Jest symbolem bezpieczeństwa, bo chroni owcę od zakusów wilka lub lwa. Kijem też można było szturchnąć owcę, jeśli zmyliła kierunek, i ustrzec ją przed oddaleniem się od stada. Laska służyła pasterzowi do podpierania się, a jej zakrzywiony koniec umożliwiał wyciągnięcie owcy z krzaków lub szczelin skalnych, w których utknęła. Kij i laska są pociechą, bo dają poczucie bezpieczeństwa: dobry pasterz ma narzędzia, by mnie chronić i ratować. 

Stół dla mnie zastawiasz
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem,
kielich mój pełny po brzegi.

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana
po najdłuższe czasy.

Fascynuje mnie (nowa dla mnie) informacja, że zwykłym zabiegiem pasterskim było smarowanie głów owiec olejem z ziołami. To chroniło zwierzęta przed insektami. To leczyło urazy na łbach baranów, które się pobodły. Och, jaki to świetny obraz, jaki aktualny! 

DRUGIE CZYTANIE: 1 P 2, 20b-25

To się Bogu podoba, jeżeli dobrze czynicie, a znosicie cierpienia. Do tego bowiem jesteście powołani. Chrystus przecież również cierpiał za was i zostawił wam wzór, abyście szli za Nim Jego śladami.

On grzechu nie popełnił, a w Jego ustach nie było podstępu. On, gdy Mu złorzeczono, nie złorzeczył, gdy cierpiał, nie groził, ale zdawał się na Tego, który sądzi sprawiedliwie. On sam w swoim ciele poniósł nasze grzechy na drzewo, abyśmy przestali być uczestnikami grzechów, a żyli dla sprawiedliwości – krwią Jego ran zostaliście uzdrowieni.

Błądziliście bowiem jak owce, ale teraz nawróciliście się do Pasterza i Stróża dusz waszych.

ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ J 10, 14 

Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają.

EWANGELIA J 10, 1-10

«Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto nie wchodzi do owczarni przez bramę, ale wdziera się inną drogą, ten jest złodziejem i rozbójnikiem. Kto jednak wchodzi przez bramę, jest pasterzem owiec. Temu otwiera odźwierny, a owce słuchają jego głosu; woła on swoje owce po imieniu i wyprowadza je. A kiedy wszystkie wyprowadzi, staje na ich czele, owce zaś postępują za nim, ponieważ głos jego znają. Natomiast za obcym nie pójdą, lecz będą uciekać od niego, bo nie znają głosu obcych».

Tę przypowieść opowiedział im Jezus, lecz oni nie pojęli znaczenia tego, co im mówił.

Powtórnie więc powiedział do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Ja jestem bramą owiec. Wszyscy, którzy przyszli przede Mną, są złodziejami i rozbójnikami, a nie posłuchały ich owce. Ja jestem bramą. Jeżeli ktoś wejdzie przeze Mnie, będzie zbawiony – wejdzie i wyjdzie, i znajdzie pastwisko. Złodziej przychodzi tylko po to, aby kraść, zabijać i niszczyć. Ja przyszedłem po to, aby owce miały życie, i miały je w obfitości».

Właściwie w tym fragmencie Ewangelii Jezus wprost nie nazywa siebie pasterzem. To określenie pojawia się kilka zdań dalej. Tutaj nazywa siebie bramą do owczarni. Czy te dwa obrazy mają ze sobą coś wspólnego? 

W realiach Bliskiego Wschodu pasterze korzystali z zagród dla owiec, do których prowadziło jedno wejście, nie zamykane. Po wprowadzeniu owiec do środka, pasterz kładł się w przejściu i tak jego własne ciało stawało się bramą, zamkniętą furtką, chroniącą wnętrze zagrody przed złodziejami i wilkami. Jezus mówi, że jest bramą owiec, a to ma dwa znaczenia. Po pierwsze jest On jedynym pośrednikiem, tylko przez Niego wchodzi się do "owczarni", do królestwa. Po drugie jest jedynym obrońcą owiec. Jezus jest takim obrońcą, który oddaje życie za owce, mając zarazem moc, by to życie odzyskać. I faktycznie potrafi zapewnić obfitość życia. 

Jestem zatem tą szczęśliwą owcą, która od urodzenia przypisana jest do Jego stada.
Która nigdy dotąd nie zagubiła się na zawsze, za każdym razem - odnalezioną.
Jestem owcą, którą pojono wodą z najczystszych strumieni.
Która zna głos Pasterza, nawet jeśli czasem go ignoruje.
Szczęśliwą, szczęśliwą owcą z Jego stada. 

MODLITWA NAD DARAMI

Panie, nasz Boże, spraw,
abyśmy zawsze składali Tobie dziękczynienie przez sprawowanie paschalnej Ofiary,
niech nieustanne działanie łaski odkupienia stanie się dla nas źródłem wiecznej radości. 

 

ANTYFONA NA KOMUNIĘ

Zmartwychwstał Dobry Pasterz, który oddał życie za swoje owce i umarł, aby nas zbawić. Alleluja.

 

MODLITWA PO KOMUNII

Boże, Dobry Pasterzu,
wejrzyj łaskawie na lud swój odkupiony najdroższą krwią Twojego Syna,
i wprowadź go na ucztę życia wiecznego.